Dag 7: 22 April

Competitors

image.png
  • png

JELLE VAN DER STEEN (TEAM NEDERLAND)

Hij had de eerste dagen van de Invictus Games gevolgd via de website, het dagelijkse NOS-programma en een oneindige reeks appjes, filmpjes en belletjes met zijn teamgenoten. “Maar ik moest en zou naar Den Haag”, zegt Jelle van der Steen. Dat had natuurlijk nogal wat voeten in de aarde. Want hoe krijg je iemand in een ziekenhuisbed bij een evenement? De Wens Ambulance bracht uitkomst. Van der Steen kan zodoende de wedstrijden van het rolstoelbasketbalteam, zijn team, vanaf de zijlijn volgen. In een bed.

De afgelopen 22 dagen lag Jelle van der Steen in het ziekenhuis. En straks, na de Invictus Games, moet hij weer terug. Hij is recent twee keer geopereerd, heeft decubitus, doorligwonden. “Vanaf oktober heb ik al ongelooflijk veel pijn. Ik heb heel veel antibioticakuren gevolgd, lig in een speciaal bed, maar het wilde gewoon niet beter worden. Dus moest ik op een gegeven moment geopereerd worden en toegeven dat ik de Invictus Games niet ging halen.”

Hoewel…. “Ik heb vorige week nog met de dokter overlegd. Ik zei: als je er pleisters op kunt plakken, dan ga ik meedoen. Maar het bleek toch niet haalbaar.”

De ontvangst op het Invictus Games Park was woensdagmiddag ongelooflijk. Toen Van der Steen met de Wens Ambulance arriveerde stond er een haag van deelnemers klaar. Iedereen kwam hem erna persoonlijk begroeten, er werd gehuild en gelachen. Interviews, foto’s, Jelle liet alles gebeuren. Genoot zichtbaar. Prinsheerlijk in zijn bed. Donderdag en vrijdag lag hij langs de lijn bij de rolstoelwedstrijden van zijn team. Als onderdeel van de ploeg waar hij tot voor kort ook deel van uitmaakte. “Het voelde bijna alsof ik meedeed.” Een ontmoeting met de Hertog van Sussex, en een fotosessie met Invictus Games-deelneemster Fenna maakte het verhaal compleet. Jelle is namelijk de donorvader van Liva,  het dochtertje van Fenna en haar partner Bertine. “Ook dat is natuurlijk een heel speciaal verhaal.’’

image.png
  • png

SIRAJ MUNEER (TEAM IRAK)

Siraj Muneer op zijn derde Invictus Games: “Ik móest hier zijn”

Voor Siraj Muneer (34) zitten de Invictus Games er als deelnemer dit jaar al op. De laatste dag van het evenement besteedt hij aan het aanmoedigen van andere atleten.

Voor de Irakese deelnemer, die vijftien jaar geleden beide benen verloor, is het zijn derde deelname. ‘’Het maakt niet uit hoe vaak je deelneemt aan de Invictus Games. Ik had het gevoel dat ik weer mee móest doen.

’’Muneer vindt hier andere veteranen met wie hij zich kan identificeren, iets wat op andere plekken vaak lastig is: ‘’Het kunnen strijden tegen anderen die hetzelfde zijn als ik, dat maakt dat ik hier gewoon heel graag zijn.

’’Behalve voor zichzelf, is een belangrijk punt voor de Irakees dat hij een voorbeeld kan zijn voor andere mensen met een verwonding. Hierbij denkt hij niet specifiek aan veteranen. “Ik kan steun geven aan mensen die het nodig hebben’’, legt hij uit. Het is dezelfde steun die Muneer ervaarde tijdens zijn eerste Invictus Games: “Deze hele community op de Games is ontzettend hecht. Dat heeft me enorm geholpen met mijn herstel.’’Met zijn deelname wil Siraj laten zien dat alles mogelijk is. Met daadkracht zegt hij: ‘’Een verwonding betekent niet het einde van je leven.’’ Het moment waarop dit voor hem extra duidelijk werd, was tijdens de Invictus Games in Sydney (2018).

Hier won hij een bronzen medaille in boogschieten. “Het winnen van die medaille was heel indrukwekkend voor me.’’

Omdat het Irakese team zonder hun Friends en Family in Nederland is, is de band die de deelnemers onderling hebben misschien nog wel sterker. “Toch hopen we deze momenten de volgende keer met onze familie te kunnen beleven.’’ Muneer praat veel met bezoekers in het Zuiderpark, mensen die eerder niet wisten wat de Invictus Games zijn. Hij grijpt deze gesprekken aan om uit te leggen wat het idee achter de Invictus Games is en wie er deelnemen. “Ik vertel de mensen wat ik hier beleef en hoe het voelt om hier te zijn”, legt hij uit. Zijn ogen volgen een groepje supporters met verschillende vlaggen op hun rugzak gebonden. “Ik probeer bewustzijn te creëren over het belang van de Invictus Games.”

Friends and family

image.png
  • png

TARMO EN MADIS, TWEE ESTSE ZIELSVERWANTEN

Ze hebben veel overeenkomsten, Tarmo Lepik en Madis Pori. Ze zijn allebei 34 jaar en wonen in de Estse hoofdstad Tallinn. Allebei missen ze hun benen. Tarmo zit in een rolstoel, Madis loopt op kunstbenen. Tot hun beider ongenoegen zit hun actieve deelname aan de Invictus Games er nu op. Volgens de toenmalige regels mocht Tarmo nog drie keer deelnemen. Voor Madis is Den Haag zijn tweede en laatste Invictus Games.

De rolverdeling is dus dat Tarmo als Madis z’n vriend (sinds 2011) mee is gegaan om hem te steunen. In Londen was Tarmo er al bij als zwemmer, in Toronto deed hij mee aan zitvolleybal en dat herhaalde hij in Sydney, maar toen deed hij ook aan indoor roeien. De vrienden hebben in Sydney samen in het zitvolleybalteam gezeten. Dat is voor beiden (ook weer een overeenkomst) hun favoriete sport. Madis deed in Sydney verder ook nog mee aan kogelstoten, discuswerpen en indoor roeien.

Hij prijst de steun die Tarmo hem heeft gegeven in Den Haag bij zowel het indoor roeien als het kogelstoten. Dat Madis vierde werd in zijn discipline (staand kogelstoten) heeft naar zijn zeggen ook te maken met die keuze. “Bij zittend kogelstoten zou ik geen vierde zijn geworden”, zegt hij eerlijk. De zes Estse atleten mochten ieder twee vrienden meenemen. Sommige lieten er op eigen kosten meer meereizen. Daarom is de de totale meereizende (vrienden)groep tussen de 15 en 20 personen voor het kleinste deelnemende land.

Beiden houden van de Invictus Games. Ze hebben het naar hun zin gehad in Den Haag. Ze zouden er ook in Düsseldorf weer bij willen zijn. Ook om te steunen. In Den Haag voelen ze ook zielsverwantschap met het Oekraïense team. Madis vertelt dat hij ook in zijn werk na de Krim-oorlog Oekraïense soldaten heeft opgevangen. “We hebben ons deze Invictus Games, vanwege de oorlog, meer om ze bekommerd. Dat is iets wat we feitelijk het hele jaar, met iedereen, moeten doen.”

image.png
  • png

ORGANISATOREN DÜSSELDORF 2023 EXTRA GEMOTIVEERD DOOR DEN HAAG

In een kort gesprek met twee van de organisatoren van de komende Invictus Games in Düsseldorf (2023) zou je er als Haagse organisator haast trots of verlegen van worden. Zowel de plaatsvervangend programmaleider Martin Ammermann als persofficier Lars Koch van het Duitse projectteam heeft louter mooie woorden voor de huidige versie. Beiden zijn zeer onder de indruk, hebben er een uitstekend gevoel bij en prijzen de excellente organisatie. In twee Duitse woorden “Ganz Toll”. Ze zijn extra gemotiveerd en hebben respect voor alles wat gaat komen.

Duitse veteranen nemen al vanaf de eerste versie in Londen deel aan het evenement. In Sydney nam de toenmalige Bondsminister van Defensie, Dr. Ursula von der Leyen tijdens haar bezoek al het besluit de Invictus Games naar Duitsland te halen. Na een geslaagde ‘bidding’-procedure stond het gepland voor dit jaar, totdat Covid-19 de Invictus Games in Den Haag tweemaal tot uitstel dwong. Het evenement in Duitsland is nu doorgeschoven naar 9-16 september 2023.

Sinds 2018, toen het concreet werd, is het projectteam definitief aan de slag. Daarvoor was het ministerie van Defensie vooral actief geweest. Nu is de beurt aan de twee partijen in het team, de ‘Bundeswehr’ en ‘D-live’, een organisatie die alle grote (sport)evenementen in Düsseldorf organiseert. Het team staat onder leiding van Brigadegeneraal Alfred Marstaller.

Op de vraag wat er anders zal zijn in Düsseldorf komt een sport duidelijk naar voren: tafeltennis. De stad kan zich immers Europese hoofdstad van deze sport noemen. Voor de rest kijken ze uit naar de 16/17 maanden die ze nog hebben. Wie alles wil volgen kan in het Duits en Engels terecht op hun website: www.invictusgames23.de

Op het park

image.png
  • png

JOHN OP ‘T ROODT FIETSENMAKER VOOR ‘WOUNDED WARRIORS’

Vlakbij de start/finish van het parcours waar vrijdag de wielerwedstrijden worden verreden is John op ’t Roodt (51) uit Thorn bezig met het klaarmaken van fietsen voor de wedstrijd. Hij verwacht het druk te krijgen. Naast de Nederlanders is hij al behulpzaam geweest voor Polen en Canadezen.

John is veteraan en is tussen 1994 en 1999 vier keer op missie geweest naar Bosnië. “Ik heb het geluk gehad dat ik er gezond ben gebleven”, zegt hij, terwijl hij toch verbonden is aan het ‘I CAN Wounded Warriors Cycle Team’. Hij is actief in de stand die wordt gedomineerd door de bus van fietsproducent Giant. “Zij hebben als partner van ons team de bus hier neergezet als wij zorgen voor de promotie en reparaties.”

John heeft na zijn diensttijd van alles gedaan om zich verder te ontwikkelen. Als oud-renner (MTB en wielrennen) schreef hij zich ook in voor een opleiding fietsenmaken. Na twee maanden was hij klaar om ‘Wounded Warrior’-renners te helpen bij zo’n tien tochten per jaar, zoals de Toerversie van de Amstel Gold Race, de Freedom Ride en bijvoorbeeld de fietstocht van de Noordkaap terug naar het veteranencentrum in Doorn.

Ondanks de verwachte drukte wil hij toch delen van de wedstrijden zien. “Speciaal de fietsen die ik onder handen heb gehad”, waaruit zijn betrokkenheid blijkt. Dat het een betrokken persoon is, blijkt nog sterker als hij vertelt over de impact die de Invictus Games op hem heeft. Hij schiet er helemaal vol van. Hij moet zijn indrukken nog een plaats geven.

Volgend jaar naar Düsseldorf? Hij zou wel willen om als mecaniciën aan het team te worden toegevoegd, “maar dan hoop ik dat ik wel in het voortraject de fietsen beter kan nakijken. Dat is niet alleen bevredigender voor mij, maar geeft vooral de deelnemers meer rust en vertrouwen.”

image.png
  • png

DUURZAAMHEID BELANGRIJK THEMA TIJDENS ÉN NA INVICTUS GAMES DEN HAAG

Als de Invictus Games Den Haag 2020, presented by Jaguar Land Rover ons allen één ding hebben geleerd dan is het dat we nog beter op elkaar moeten letten. En op onze omgeving. De organisatie van deze Games had daar op voorhand al op voorgesorteerd door ook veel aandacht te besteden aan thema’s als duurzaamheid. Het is belangrijk om een legacy achter te laten. We zetten wat voorbeelden op een rij.

220 fietsen

Het organisatiecomité verplaatste zich de afgelopen weken, en meer specifiek in de toernooiweek van 15 tot en met 22 april, niet met de auto, maar op de fiets door Den Haag. De oranje fietsen – liefst 220 in getal – waren nauwelijks te missen, zo goed sprongen ze in het oog. Menigeen die ook dichtbij huis tot nog toe de auto pakte, ontdekte de grote voordelen van fietsen binnen de stad en zal dat na de Invictus Games blijven doen.

Elektrische auto’s

Waren er toch auto’s nodig, dan kon onder meer worden teruggevallen op elektrische auto’s van Jaguar Land Rover. De presenting partner gebruikte meerdere plug-in hybrids (PHEV’s), die in de elektrische EV-modus – uitermate geschikt voor het woon-werkverkeer en de kortere ritten in de stad – nul uitlaatemissies uitstoten. Daarmee droegen ook zij bij aan het streven van de Invictus Games om de ecologische voetafdruk in Den Haag te minimaliseren.

Duurzame stroom

Shell ondersteunde de Invictus Games Den Haag 2020 zodat het evenement georganiseerd kon worden met duurzame en schone energie. Die kwam van in Nederland opgewekte groene stroom. De gemeente Den Haag en Stedin hebben permanente stroomaansluitingen in het Zuiderpark gerealiseerd waar toekomstige evenementen in het park ook gebruik van kunnen maken. Eneco levert de groene stroom via het bestaande contract met de gemeente. Om deze stroomaansluitingen zo efficiënt mogelijk te gebruiken werden er voor de Invictus Games zes Battery Box-systemen van Bredenoord ingezet. Gezien de omvang van het evenement waren er ook generatoren nodig voor de back-up en voor de piekmomenten. Deze generatoren draaiden op GtL (“Gas to Liquid”) brandstof. Deze dieselvariant is gemaakt van aardgas waardoor er lokaal zo min mogelijk uitstoot is. De CO2 footprint van deze brandstof werd gecompenseerd.

Johan Cruyff Court

Speciaal voor de Invictus Games werd een mobiele Johan Cruyff Court in het Zuiderpark aangelegd. Op dat veld werden gedurende de week demonstraties van tal van aangepaste sporten gegeven. Publiek kon daar ook aan deelnemen. In de nabij het Zuiderpark gelegen wijk Escamp ligt al jaren een Cruyff Court. Goede kans dat bezoekers uit de buurt na een bezoekje aan de Invictus Games het Cruyff Court voor nog meer sportieve doeleinden gaan gebruiken.

Scholenprogramma

Duizenden schoolkinderen brachten afgelopen week een bezoek aan de Invictus Games, nog eens duizenden besteedden er met een speciaal lespakket aandacht aan. De Respect Foundation – die als missie heeft om de maatschappij mooier te maken door met jongeren te werken aan respect voor zichzelf, elkaar en de wereld om hen heen – ontwikkelde speciaal voor de Invictus Games twee lessen voor groep 7 en 8 en de brugklas voor regulier en speciaal onderwijs. Deze behandelen thema’s als ‘wat het betekent om als militair te strijden voor vrijheid’. Ook werd ingegaan op de onoverwinnelijkheid van de mens, eigen krachten, samenwerking en het belang van sport. ‘Om onoverwinnelijk te zijn heb je een superteam nodig.’

Recyclebaar

Logischerwijs werkte de organisatie tijdens het evenement onder meer ook met recyclebare glazen. Van een deel van de banners en vlaggen in het park werden door vrijwilligsters tassen genaaid. Deze zijn als gift meegegeven aan internationale gasten.

Over Invictus Games The Hague 2020

De Invictus Games is een internationaal sportevenement voor fysiek en/of mentaal gewonde militairen. De Invictus Games gebruikt de kracht van sport om herstel te stimuleren, revalidatie te ondersteunen en breder begrip en respect te genereren voor hen die hun land dienen of gediend hebben.

‘Invictus’ staat voor ‘onoverwonnen’. Het symboliseert de vechtlustige geest, van fysiek en/of mentaal gewonde militairen. Het laat zien wat je, ondanks je verwondingen, kunt bereiken.

Aan de Invictus Games, die in het voorjaar van 2022 in Den Haag worden gehouden, doen 500 deelnemers mee, uit 20 verschillende landen. Zij zullen actief zijn in tien verschillende sporten.

Alle deelnemers mogen, op uitnodiging en kosten van de organisatie, twee vrienden of familieleden die hebben geholpen tijdens het revalidatieproces meenemen naar het evenement.

Iedere deelnemer aan de Invictus Games heeft zijn eigen verhaal, maar allen hebben ze de innerlijke kracht gevonden om door te gaan en zichzelf op te richten. Alleen, met hulp van familie en vrienden, maar altijd mede dankzij de kracht van sport.


The Invictus Games is an international adaptive sporting event for Wounded, Injured and Sick Servicemen and women, both serving and veteran. The Games use the power of sport to inspire recovery, support rehabilitation and generate a wider understanding and respect of all those who serve their country.

The word ‘Invictus’ means ‘unconquered’. It embodies the fighting spirit of wounded, injured and sick Service personnel and personifies what these tenacious men and women can achieve post injury.

The Invictus Games is about much more than just sport – it captures hearts, challenges minds and changes lives.

The Invictus Games 2020 will be held in The Hague in the spring of 2022 and invites 500 competitors, from 19 different countries. They will participate in 10 different sports.
All competitors may bring two friends or family members who have helped during the rehabilitation process, at the invitation and expense of the organization.

The participants all have their own story of physical and/or psychological injury or illness. But all of them have found the inner strength to go on and reinvent themselves. Sometimes alone, often with the help of family and friends, but always through the power of sport. The Invictus Games The Hague 2020 is the platform to share their stories and add another chapter to their book of life.

Ontvang het laatste Invictus Games The Hague 2020 nieuws via RSS.

Of abonneer handmatig met de Atom URL